Second Conditional


Zastosowanie

Drugi okres warunkowy umożliwia nam rozmowę o sytuacjach hipotetycznych, nieprawdopodobnych, fizycznie niemożliwych w teraźniejszości lub przyszłości, nawet mimo spełnienia warunku. Pozwala nam również postawić się w czyjejś sytuacji.


Podobnie jak inne conditionale, składa się z dwóch części:

1- If + przyczyna, 2- skutek

Części te możemy zamieniać miejscami.


W przeciwieństwie do conditionali 0 i 1 słowo "If" oznacza gdyby.

Nierealne sytuacje i marzenia

If I was stronger, I would be an athlete.

Gdybym był silniejszy, byłbym sportowcem.


If you bought this console, your wife would be angry.
 Gdybyś kupił tę konsolę, twoja żona byłaby zła.
*


If she accepted this offer, she'd have to move to NY.
Gdyby ona zaakceptowałaby tę ofertę, musiałaby przeprowadzić się do NY.*


*odnoszą się to tylko i wyłącznie do chwili obecnej i bliskiej przyszłości, nie przeszłości.


Stawianie się na czyimś miejscu

If I were you*, I'd go to Jordan.

Na twoim miejscu pojechałbym do Jordanii.


If I were you*, I wouldn't date her.
Gdybym był tobą, nie spotykałbym się z nią.


* UWAGA: w przypadku stawiania się na czyimś miejscu domyślnie używamy WERE, nawet jeśli odmiana pokazuje co innego (subjunctive mood).


If I was... brzmi mniej formalnie, choć nie jest błędem.

Tworzenie

  • Twierdzący

    Aby utworzyć podstawowy conditional 2 działamy wg wzoru:


    IF + PAST SIMPLE,  OSOBA + WOULD(N'T) + BEZOKOLICZNIK...


    If he was richer, he'd buy a Ferrari.

    Gdyby był bogatszy, kupiłby Ferrari.


    Możemy również odwrócić zdanie - zacząć od skutku, a nie przyczyny. Nasz conditional będzie miał wtedy identyczne znaczenie, choć w tym wypadku podkreślamy skutek:


    He'd buy a Ferrari, if he was richer.


    UWAGA! Mimo że używamy czasu past simple, w członie przyczynowym, dalej mówimy o hipotetycznej teraźniejszości lub przyszłości

  • Przeczący

    Aby utworzyć przeczący conditional 2 działamy wg wzoru:


    IF + PAST SIMPLE W TRYBIE PRZECZENIA, OSOBA + WOULD(N'T) + BEZOKOLICZNIK...


    If I didn’t love animals, I wouldn’t have a dog.

    Gdybym nie kochał zwierząt, nie miałbym psa..


    If he didn’t want to get rich, he would spend a lot of time playing slots.

    Gdyby on nie chciał się wzbogacić, spędzały dużo czasu grając w jednorękiego bandytę



    Możemy również odwrócić zdania, tak jak w przypadku twierdzenia


    I wouldn’t have a dog, if I didn’t love animals.


    He would spend a lot of time playing slots, if he didn’t want to get rich.

  • Pytający


    Aby utworzyć pytanie w conditionalu 2 działamy wg wzoru:


    WOULD(N'T) + OSOBA + BEZOKOLICZNIK...,    IF + PAST SIMPLE?


    Would you have a dog, if you didn't love animals?*

    Miałbyś psa gdybyś nie kochał zwierząt?


    *ten szyk jest bardziej naturalny w przypadku pytań


    Możemy również odwrócić zdanie, tak jak w przypadku twierdzenia i przeczenia:


    If you didn't love animals, would you have a dog? 

FAQ - w skrócie


Kiedy dokładnie używamy drugiego okresu warunkowego?


Drugiego okresu warunkowego (2nd Conditional) używamy do opisywania sytuacji hipotetycznych, nierealnych lub mało prawdopodobnych w teraźniejszości bądź przyszłości. To klasyczne angielskie „gdybanie” – mówimy o rzeczach, które potoczyłyby się inaczej, gdyby rzeczywistość była inna (np. Gdybym miał milion dolarów, kupiłbym wyspę).


Jak poprawnie budujemy zdania w 2nd Conditional?


Konstrukcja opiera się na połączeniu czasu przeszłego i operatora przypuszczenia. W części zdania ze słówkiem if używamy czasu Past Simple, natomiast w drugiej części (rezultacie) stosujemy operator would oraz czasownik w podstawowej formie. Cały schemat to: If + Past Simple, would + bezokolicznik.


Dlaczego w 2nd Conditional używa się „If I were” zamiast „If I was”?


W drugim okresie warunkowym dla wszystkich osób w liczbie pojedynczej i mnogiej (w tym I, he, she, it) czasownik to be w czasie przeszłym przyjmuje formę were. Konstrukcja If I were you (Gdybym był tobą / Na twoim miejscu) to stały, poprawny gramatycznie zwrot. Forma If I was jest spotykana w języku potocznym, ale w testach i na egzaminach uznaje się ją za błąd.